Thursday, June 6, 2024

ටික් ටොක්

 

Are you quite sure that you want to buy that?

ඇමරිකානු එංගලන්ත අතරමැද උච්චාරණයක් සහිත ප්‍රශ්ණයක් මගේ පිටිපස්සෙන් ඇහුණා. අමාරුවෙන් ඇඟිලිතුඩු වලින් ඉස්සිලා ගවුම්වල  ප්‍රමාණය හොයන මට උදව් කරන්න එහෙම අහන්නේ  කඩේ ඉන්න කෙනෙක් වෙන්න ඇති කියලායි මම ඉක්මනට ආපහු හැරිලා බැලුවේ.

යුගයේ කොලු ගැටයෙක්. ඒ කියන්නේ පාට කීපයක කොණ්ඩයක් , කරාඹුවක්, චිත්‍ර පොතක් වැනි අත් දෙකක් තව කිහිප තැනක සුදු පාට ඇගේ ඇමිණුන වෙඩි උණ්ඩ හතරක් පයක් එක්ක ලොකු කලිසමක්.

ඒ කියන්නේ කඩේ කෙනෙක් නෙවේ. එහෙනං ඇයි මේ ඇදුම ගන්නව ද කියලා අහන්නේ ?

තේරුම් ගන්න බැරි තරම් කැලඹීමක් ඒ මූනේ තියනවා. එයාගේ අතේ මම තෝරන ජාතියේම ගවුමක්. එයාගේ මූනේ සිහින් වේදනාවක ලක්ෂණ.

මේ කොලු ගැටයා මොකට වේදනාවක් ගන්නවාද මම මේ හදිසියේ ඇදුම් තේරීම ගැන? ඇත්තටම මට නං හදිසියේ සාප්පු සවාරි යාම වේදනාවක්. හැම ජාතියේම ඇඳුම් බලලා, ජීවිතේ කිසි දවසක නොගන්න ඇදුම් ඇදලා බලලා , බොරු කකුල් තරම් උස සපත්තු දාලා බලලා තමා සාමාන්‍ය සාප්පු සවාරියක්  මම ඉවර කරන්නේ. ඒත් අද පැය බාගයයි. මදිවට රතු පාට ඇදුමක් වෙන්නත් ඕන.

මගේ යාලුවෙක් අර් ධ ශතකයකට ළඟා වෙනවා. ඒක සතුටට අපි මුහුදු වෙරළේ කේක් කපනවා. එදා ආරාධනාව උඩින් පල්ලෙන් කියෙව්වේ සතුට වැඩි කමට. අවුරුදු 20 කට පස්සේ හම්බ වෙන යාළුවොත් එදාට එතන ඉන්නවා.

හදිසියේ ආපු කෙටි පණිවිඩය දැක්කේ ඔෆිස් එකෙන් පිට වෙනකොට. රතු වෙනුවට මෙරූන් පාට උපන් දින සාදයට ඇන්දට ගාණක් නෑ නේද කියලා මේ ලෝකේ විදිහට පාට කියන සංකල්පය ගැන නොදන්න යාලුවෙක් අහලා තිබුණා. මගේ හිතට ආපු සැකේට ආරාධනා පත ආයම බලන කොට තමා දැක්කේ අද අපි විප්ලවීය රතු පාට ඇදුම් ඇදිය යුතු බව. ඒකේ ප්‍රතිඵලයක් විදිහට මෙතෙක් මට වඩාත්ම සාධාරණයක් කරලා තියන ඇදුම් සාප්පුවට  ගෙදර යන අතරම මගින් තකහනියේ බැස්සේ . එහෙව්   මගෙන් තමා අර කොලු ගැටයා එහෙම අහන්නේ.

I doubt …………

 මම උරහිස අකුලලා උත්තරයක් දුන්නේ අපි මනුස්සයෙකුට වචනයක් දෙනවා නං ඉස්තිරව දෙන්න ඕන නිසා. මීට ඉස්සරත් ඇඳලා බලපු ගොඩාක් ඇදුම් මගේ සිහින බොඳ කරලා තියන නිසා ඇඳලා මිසක දැන් මම ඇදුම් ගන්නේ නෑ.

ලා හිනාවක් කොල්ලගේ මුණට ආවා. මම ආයම හිතනවා මොකද ඒ සන්තෝසේ? මේ යකා අල්ලපු කඩේක කොල්ලෙක්ද ? මෙච්චර සන්තෝසෙ මම ඇදුම ගනීද කියන සැකයට?

ඇදලා බලපුවාම ඇදුම නරකමත් නෑ. විශේෂයෙන්ම වෙලාවේ හැටියට. මම තෝරපු අනික් ඇදුම් දෙකක් නරක නෑ. කෝකද ගන්නේ කියලා හිතමින්  එලියට එනකොට අර ගැටයා ඉන්නවා එතන. ඒ වයසේ කොලු ගැටයෙක් මට ආකර්ෂණය වෙලා  මම යන යන පස්සෙන්  නොයන බව හොදාකාරව දැන දැනත් මේකා මා පස්සේ මොකට පන්නවද කියන හිතුවිල්ල දරුණුවටම මට ආවා.

“This one is perfect ……..”

 ඒ පාර අඩි රූලක් තරම් මහත ගෑනු ළමයෙක් ඇදුම් ඇදලා බලන කාමරේ ඉඳන් පූස් ගමනින් ඇවිත් කොල්ලගේ අතේ එල්ලිලා මම තෝරා  ගත්ත ගවුමේම තව එකක්  දිගෑරලා පෙන්නුවා. ඒක  ගවුම තමා ඒ ගැටයාගේ අතේ තිබුණේ ඉස්සරලා.

කොල්ලා ආයමත් මා දිහා බැලුවා.

Are you going to buy that ..?

මගෙන් අහන්නේ. මම ගත්තා තද තීරණයක්. ඇදුම මම ගන්නවා. මගේ තීරණය දැනුම් දුන්නා.

හුළං ගිය බැලුම් බෝල දෙකක් මා ඉස්සරහා පෙනුනා. දෙයි හාමුදුරුවනේ මගේ ඇදුම මම ගනිච්චාවේ .  අඩිරූල් කෙල්ල එයාගේ ඇදුම ගනිච්චාවේ.

කොලු ගැටයා මාත් එක්ක සාමදාන කතාවකට ලෑස්තියි. ඒත් මට සාමදාන වෙන්න තිබුනේ කාලයත් එක්ක විතරයි. තව විනාඩි 45 ක් ඇතුලත මම මුහුදු වෙරළේ උපන් දින සැමරුමේ කොටසක් වුනේ නැත්තං මට මේ සංසාරේ ඉවර වෙන තාක් කල් අපවාද අහන්න වෙනවා.

සල්ලි ගෙවන කවුන්ටරයට ඇවිත් හැරිලා බලන කොට අර ජෝඩුව මගේ පිටිපස්සෙන්. නාහම බැරි නිසා මා විසින් ඒ දෙන්නගේ හිතේ ඇති කරපු කරදරේ මොකක්ද කියන එක  ඇහුවා.

My baby wants to by this ......“

 කෙල්ලගේ අතේ තිබුණ ඇඳුම  පෙන්නලා මේ කොල්ලා කියන්නේ. හෑ....... බබෙක් කොහොමද ඒක අදින්නේ. ඒකට බේබි ඇදුම් තියන තැනට ගිහින් තෝරා ගන්න එපැයි?

You know she is a tick tocker … a star !

කෙල්ල එල්ලුනා කොල්ලගේ උරිස්සේ බොහාම නෝක්කාඩු මූණක් හදාගෙන.මුලු ලෝකෙම එපා වෙච්ච ගානයි.

දැං කතාව මේකයි. මේ ටික් ටොක් තරුවට අනුගාමිකන් කී දහක් දෝ එකතු විම නිමිත්තෙන් කරන රූ ගත කිරීමට අදින්න මේ ගවුම අරගෙන තියෙන්නේ. හැබැයි  මමත් ඒක  ජාතියම එකත් තොරා ගත්ත එකයි ප්‍රශ්නේ.

“You would understand my baby is very famous…..If a woman at your age will wear the same, definitely her followers lose their hopes…….”

දැං මම වගේ වයසක කෙනෙක් මේ තරුව අදින ඇදුම අදින එක වැරදියි. කොටින්ම ඩයනා කුමාරිටත් ඉහල ප්‍රේක්ෂක සංඛ්‍යාවක් සහිත තරුවක්.

“And this does not suit your shape “  

අර තරුව බොහොම කර් කෂ විදිහට ඇස් වලින් ගිණි පුළිගු විහිදුවමින් කිව්වා.

ඕං එයා  ඒ පාර මගේ රූප ලාවන්‍ය උපදේශකත් වෙලා.

මම ආපහු සැරයක් ඒ කිසිදු ඇදක් පලුද්දක් නොමැති අසමසම තරු රූපය දිහා බැලුවා. මුළු ලෝකයේම අවධානය ප්‍රාත්‍ර වුණු ටික් ටික් යෙදවුමේ පතාක වීරවරිය දිහා හොදින් බැලුවා. මේ සා ජනප්‍රියකමක් සහිත දැරිවියකගේ පරම අයිතිවාසිකමක් උල්ලංඝනය කිරීමෙන් ජාත්‍යන්තර ප්‍රශ්ණයක් ඇතිවෙයි කියලා මගේ හිත කසු කුසු ගෑවා. මගේ තීරණය ජාත්‍යන්තර යුද්ධයක්  ඇති කරා වුණත් වෙනස් කරන්නෑ කියලා හිතලා ඒක දැනුම් දුන්නා

I buy this to remember the day I met a star like you. It's nice to know that both of our choices are the same......“

මගේ හිතේ කිසි කහටක් නැතුව කරපු  ප්‍රකාශයෙන් තරුවේ ආලෝකය අඩු වුනා. අතේ තිබුණ ගවුම කවුන්ටරයට දමලා ගහපු එයා මේකේ ලියන්න බැරි වචනයක් මුමුණමින් බැස ගියා.

ග‍ෙදර ගෙනාවට මාත් ඒ ඇදුම එක දවසක් වත් ඇන්දේ නෑ.

 

Monday, April 8, 2024

මැඩම් ඇවිත්

 

එක පාරටම අවට ලොකු නිශ්ශබ්දතාවයක් පැතිරිලා යනවා. මුළු ලෝකෙම කතා වෙලා එක වර හැම වැඩක්ම නැවත්තුවා වගේ දැනෙන්නේ. බාස්කට් බෝලෙ නවතිනවා එක තැනම. නෙට්බෝලෙත් නවතිනවා. ඩෙස් පුටු ඔක්කොම ගල් වෙනවා.

ඇහෙන එකම සද්දේ උල් අඩි ශබ්දයක් විතරයි. කන් දෙක රත්වෙලා අපි අහුවුනු පුටුවක ඉඳගන්නවා. ඒ නිශ්ශබද්ධතාවය හරියට තේරුම් ගත්ත කෙනා කොහොම හරි  තමන්ගේ පුටුවේ ඉඳගෙන පොතක් පෙරලාගන්න තරම් වාසනාවන්ත වෙනවා.

කකුල් දෙකෙන් පටන් ගත්ත රස්නයක් ඇඟ පුරාම ගිහින් බඩ කොරවෙන ගතියක් ඇති කරවනවා.“ අනේ අපේ පන්තියේත් මිස් කෙනෙක් මේ වෙලාවට හිටියා නං“  කියන ආගන්තුක දුක අපි හැමෝම වෙලා ගන්නවා.

උල් අඩි සද්දේ පන්තියේ දොර ළඟ නවතිනවා අපිට ඇහෙනවා. ඒත්  දකින්න නෑ. අපි පොත් දිහා බලාගෙන ඉන්නේ . පොත් අස්සේ තියන වචන ඉලිප්පි ඉලිප්පි මූණෙ වදින්න තරම් ළඟට එනවා. හීන් දාඩියක් කොන්ද දිගේ එනවා.

 “ දැං මොන විෂයද තියෙන්නේ ? “ අර උල් අඩි සද්දේ අයිතිකාරයා ඉංග්‍රීසියෙන් අහනකොට කෙල උගුරක් ගිලලා මොනිටර් වෙව්ලන ස්වරයෙන් උත්තර දෙනවා.

“මැඩම් ඇවිත් .......“

එතන ඉඳන් අහන ප්‍රශ්ණ වලට ඇත්තම උත්තරේ දෙන්න අපි හැමදෙනාම තනි තනියෙන් ප්‍රතිඥා දීගන්නවා. බොරු උත්තරයක් දීලා බේරුණ කෙනෙක් ඉස්කෝලේ ඉතිහාසෙටම ඉන්න විදිහක් නෑ. ඒක අපිත් අවුරුදු 13 ක් තිස්සේ ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගත් දෙයක්. හැබැයි ඇත්ත කියලා බැනුම් අහලා එතනින් එහාට නොගිහින් බේරුම්කරණය කරගත්ත දේවල් අනන්තයිි.

මිස් කෙනෙක් ආවේ නැති දවසට එවන වැඩ කන්දරාව කරගන්න ඒ පීරියඩ් එක මදි. ඒක මදිවට අපේ ප්‍රින්සිපල් මැඩම් ඇවිත් පොත් බලලා , නෝට් එක ලීව තැන බලලා මදිවට පහුගිය වාර විභාගේ ලකුණු අහලා බඩේ බිත්තර කීයක් තම්බවනවද?

නෝට් එක ලියන්න පටං නොගෙන කෑ ගහන්න අරං තිබුනොත් එළියේ දණ ගස්සවනවා. ඒක දෙතුන් වතාවක් වුණොත් ඔෆිස් එක ඉස්සරහා ලෝකයාට පේන්න දණ ගස්සනවා. මැඩම් බැන්නා, දණ ගැස්සුවා කියලා නං අපිට කවදාකවත් තරහක් ඇවිත් නෑ. ඒත් අපේ හතුරන්ට අපේ ඉරණම පේන්න සලස්සපු එක නං ඉතාමත්ම වැරදි බව අපි අපි කතා කරගන්නවා.

සඳුදා උදේ රැස්වීමත් සමහරදාට ඉවර වෙන්නේ අපේ සතියම මස්ත බාල්දු කරලා. ඒ කියන්නේ කතා දෙකක් එක වර පැවැත්වීම නිසා තවත් විනාඩි දහයක් පහළොවක් අපේ පන්තිය විතරක් අව්වේ තියාගන්නවා. ඒ කියන්නේ මැඩම් කතා කරන වෙලාවට අපිත් අපේ කතා පටං ගත්තාම. අපිට හිතෙන්නේ නෑ අච්චර ළමයි ගොඩක් ඉන්න තැනක අපි කතා කරනවා පෙනෙයි කියලා. ඒත් අපේ හේවාවසම් මැඩම් ඒක පෙනිලනේ.

මැඩම් බැන්නත් ඒකෙත් ලස්සනක් තියන බව අපිට හිතෙනවා. ඇස් දෙක අඩවන් කරගන්නවා ඒත් හරියටම වැරදිකාරයාගේ ඇස් දිහා බලනවා. ඒ බැල්මට ලෝක බොරුකාරයෙක් වුනත් අඩපණ වෙලා ඇත්ත කියන නහර මතුවෙන්න පටං ගන්නවා. එතැන් පටං ඒ ළමයා සියළුම පාවාදීම් කරමින්, මීට පෙර කරන ලද කුමන්ත්‍රණ හෙළි කරමින් , ක්‍රියාදාම අපරාධකරුවන් හෙලිකරමින්  සත්‍ය පමණක් කතා කරනවා. එකා පිට එකා වැරදි වලට අහුවෙනවා. ඒත් කවදාකවත්  දිවි නසාගන්න, ඉස්කෝලෙට මුහුණ දෙන්න බැරි වෙන, ආත්ම ගෞරවය නැතිකරගන්න තැනකට අපිව යැව්වේ නෑ. ජීවිතේ කිසි දවසක ඒ වැරද්ද නොකරන්න තරම් විනයක් සහ අධිෂ්ථානයක් විතරක් අපිට ඉතුරු කළා. පරණ දේවල් ඇදලා අරගෙන අපට බැනලා නෑ. සමහර විට ඕනෑ තරම් අලුත් වැරදි ස්ටෑන්ඩ් බයි තිබුණ නිසා වෙන්න පුළුවන්.

ඔෆිස් එකේ ඉදන් පිට්ටනියේ එහා කොන, එහෙමත් නැත්තං ප්‍රධාන ගේට්ටුව ඇතුළුව ඉස්කෝලේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර දකින්න යොදාගත්ත  තාක්ෂණය නම් සීසී ටීවී වලටත් වඩා දියුණු එකක් වෙන්න ඕනෑ. අවේලාවේ එළියට බැහැලා මැඩම් අහු නොවුන කවුරු හරි හිටියා නං ඒ කරුවල අඳුන ගා ගත්ත කෙනෙක් වෙන්නැති.

මම හරි ආසයි අපේ බෑන්ඩ් දෙක ඉස්සර කරගෙන මැඩම් ස්පෝට්ස් මීට් එනවා බලන්න. ප්‍රධාන අමුත්තට වඩා ආඩම්බරයි. ඒක නං හරියට මගේ දරුවෝ මෙච්චර දක්ෂයි කියලා පෙන්නන්න රජ දැක්මකට ගෙනියනවා වගේ ආඩම්බරයක්. ඒ ආඩම්බර හිනාවෙන් කොටසක් අපි හැමෝටම දෙනවා. ඉස්කෝලේ හැමෝම කොන්දේසි විරහිතව මැඩම්ට බැඳුනේ ඒක වෙන්නැති.

එකම චරිතයක් ඇතුලේ දැඩි බවක් සහ මෘදු බවක් සමබර කරගත්ත හොඳම චරිතයක් අපේ හේවාවසම් මැඩම්. හිත ඇතුළේ තියන ආදරය හැම වෙලාවෙම අපට දැනෙන්න ඇරියා. කිසි දවසක ගෞරවය නොඉල්ලුවත් අපේ හිතේ ගැඹුරුම තැනින් එන ගෞරවය මැඩම් දිනාගත්තා.

මම අදටත් මගේ ඉස්කෝලේ ගැන කියන වාක්‍ය දෙකක් තියනවා.

“මගේ පාසලේ විදුහල්පතිතුමිය පාසල තුල ශාරීරික දඩුවම් ලබා දීම තහනම් කරපු කෙනෙක් . ඒ වගේම පාසල් දරුවන් විසින් ගුරුවරුන්ට තෑගි දීම තහනම් කරපු කෙනෙක්“ .

ඒ වෙලාවට සභාවේ ඉන්න අයගේ ඇස්වල නොදැකපු විදුහල්පතිතුමියක් වෙනුවෙන් ඇඳෙන ගෞරවය ඇය වෙනුවෙන් මම බාරගන්නවා.

මලියදේව බාලිකාවෝ වෙනුවෙන් අවුරුදු 20ක් ! ඉස්කෝලේ ස්වරණමය දශක දෙක. ජීවිත කීයක් වෙනස් කරන්න ඇතිද? ඇස්දෙක අඩවන් කරගෙන නඩු විසඳලා එහෙමත් නැත්තං ආඩම්බරෙන් ප්‍රශංසා කරලා ජීවිත කීයක් වෙනස් කරන්න ඇතිද?

මේ ළඟදි ගොඩක් කාලෙකට පස්සේ අපි  මැඩම්ව බලන්න ගියා. එදා නම්  මැඩම් හිටියේ ඇස් පියාගෙන. ඉස්සර වගේම ආඩම්බර පාටයි. ආදරණීය පාටයි.

ඇස් පියාගෙන හිටියත් අපිව දකින්න ඇති. මොකද ඔය ඇස් දෙකට මලියදේව බාලිකාවන් නොපෙනී තියෙන්න විදිහක් නෑ.

මේ ජීවිත කාලය තුල අපි ආය ඔබතුමියව දකින්නේ නෑ.  සංසාර ගමන බොහොම දුර එකක් වුනත් අපි වෙනුවෙන් කළ සියළු යහපතින්  ඔබේ සසර ගමන කෙටි වේවා ! අමා මහ නිවන ඔබට දුර නොවේවා!